TERMOABLACJA PODNIEBIENIA

W związku z faktem, że główną i najczęstszą przyczyną chrapania jest nadmiernie rozwinięte, rozciągnięte , zbyt mięsiste podniebienie miękkie bardzo skutecznym zabiegiem przeprowadzanym w ramach leczenia bezdechu i chrapania jest plastyka podniebienia. Wykonujemy plastykę podniebienia metodą termo ablacji , przy użyciu sprzętu, który generuje falę radiową wysokiej częstotliwości. Energia ta pozwala zarówno na cięcie tkanek, jak również na odparowanie tkanek. Dzięki temu możemy wymodelować nadmierną masę podniebienia tak, aby je zmniejszyć do rozmiarów, przy których nie będzie stanowiło przeszkody w drodze oddechowej, a czego skutkiem będzie redukcja bezdechów i co najmniej ściszenie albo w niektórych przypadkach likwidacja dźwięku zwanego chrapaniem. Zabieg składa się z kilku elementów. Jednym z nich jest przycięcie nadmiernie rozwiniętego języczka, stanowiącego jedną z części podniebienia miękkiego. Z reguły przycinamy języczek o 1/3 lub 1 długości , w zależności od warunków anatomicznych danego pacjenta, ocenianych w trakcie zabiegu lub przed tym zabiegiem, przez samego operatora. Drugim elementem zabiegu jest zmniejszenie wielkości łuków podniebiennych tylnych, które u osób chrapiących są nadmiernie zwieszone i rozciągnięte, powodując powstawanie efektu zwisającej kurtyny. Kiedy pacjent nie śpi, wówczas kurtyna ta wisi w dół, w kierunku języka, natomiast podczas snu zapada się ku tylnej ścianie gardła, powodując zamknięcie dróg oddechowych. Zmniejszenie łuków podniebiennych tylnych polega na przycięciu ich przy pomocy elektrody emitującej specjalną falę radiową. Trzecim elementem i to niezmiernie ważnym jest zmniejszenie masy miąższu podniebienia miękkiego. Robimy to innym rodzajem elektrody, która jest wkłuwana w miąższ podniebienia w kilku miejscach. Ilość wkłuć zależy od rozmiarów samego pacjenta i stopnia rozrostu podniebienia. Może to być od kilku do kilkunastu wkłuć i ten element zabiegu nie polega na cięciu tkanek, natomiast na ich wewnętrznym odparowaniu. Odparowujemy część miąższu, a śluzówka z wierzchu pozostaje nienaruszona. Od wewnątrz tkanki ulegają częściowemu odparowaniu, wskutek czego zmniejsza się ich masa. Natomiast dodatkowo w rejonie, w okolicy wkłucia przez następne 6 tygodni wytwarza się blizna wewnątrz tkanek. Jest ona niewidoczna. Dzięki tej bliźnie dochodzi do usztywnienia podniebienia miękkiego. A zatem biorąc pod uwagę wszystkie te czynności , czyli zmniejszenie języczka, zmniejszenie łuków podniebiennych tylnych oraz odparowanie części masy miąższu podniebienia miękkiego uzyskujemy efekt, że podniebienie miękkie jest mniejsze, jest wyżej uniesione, robi się sztywniejsze, skutkiem czego nie może się w czasie snu tak skutecznie zapadać, jak przed zabiegiem. Jeśli się nie zapada lub zapada w minimalnym stopniu, wówczas nie dochodzi do zamknięcia drogi oddechowej i dzięki temu pacjent nie ma bezdechów i albo nie chrapie lub pochrapuje bardzo cicho.

Dr Maciej Pietrzak, specjalista laryngolog