Dlaczego ozon?

Udowodnione naukowo
• bardzo silne właściwości bakterio-, wiruso- i grzybobójcze,
• pozytywny wpływ na procesy biochemiczne zachodzące w ustroju,
• wybitne właściwości natleniające organizm,
• brak odporności chorobotwórczych drobnoustrojów na ozon pozwala na jego coraz szersze zastosowanie w medycynie.

Ozon /gr. wąchać/ to trzyatomowa cząsteczka tlenu (O₃). Jest bezbarwnym gazem, łatwo rozpuszczającym się w wodzie i osoczu (15 razy lepiej od tlenu), wyczuwalnym już przy stężeniu 1:600 (na przykład po burzy), łatwo przekształcającym się w tlen. Jest jednym z najsilniejszych utleniaczy, dlatego stosowany jest powszechnie do uzdatniania wody.

Ozon jest jednym z najważniejszych gazów występujących w stratosferze otaczającej naszą planetę. Powłoka ozonowa działa jak filtr, uniemożliwiając przenikanie szkodliwego dla zdrowia promieniowania ultrafioletowego.

Do celów medycznych wytwarza się go z czystego tlenu w wyniku wyładowań elektrycznych i stosuje się go w postaci mieszaniny tlenowo-ozonowej, w maksymalnym stężeniu 5% ozonu i 95% tlenu.

Działanie ozonu na organizm

Udowodniono, że mieszanina tlenowo-ozonowa ma dobroczynne działanie na organizm ludzki:

Po pierwsze - poprawia utlenowanie tkanek dzięki:
• zwiększeniu frakcji tlenu rozpuszczonego we krwi ()ozon jest 15x lepiej rozpuszczalny w osoczu niż tlen),
• zwiększeniu absorpcji tlenu w pęcherzykach płucnych z następowym wzrostem ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi,
• ułatwieniu dyfuzji tlenu do krwinek czerwonych poprzez wpływ na ich błony komórkowe,
• ułatwieniu oddawania tlenu z hemoglobiny do tkanek,
• lepszemu wykorzystaniu tlenu zawartego we krwi poprzez wpływ na mitochondrialny łańcuch oddechowy.

Po drugie - poprawia warunki krążenia krwi w naczyniach dzięki:
• uelastycznieniu błony komórkowej erytrocyta, przez co krwinki czerwone łatwiej przemieszczają się przez naczynia włosowate,
• zapobieganiu rulonizacji i zlepiania się krwinek czerwonych,
• zapobieganiu zlepiania się płytek krwi poprzez łączenie się z glutationem płytek
• obniżeniu stężenia lipidów całkowitych, cholesterolu i trójglicerydów.

Po trzecie - powoduje wzrost odporności organizmu poprzez pobudzanie układu immunologicznego i produkcję limfocytów T.

Po czwarte - aktywizuje mechanizmy obronne, mające korzystny wpływ na procesy zapalne.

Po piąte - wykazuje silne działanie bakteriobójcze, grzybobójcze i pierwotniakobójcze, a także inaktywuje wirusy.

W jaki sposób podajemy ozon? (czyli metody i techniki ozonoterapii)

Posiadany przez nas aparat ATO-3 polskiej firmy CryoFlex jest nowoczesnym urządzeniem pozwalającym na lecznicze użycie mieszaniny tlenowo-ozonowej na wszystkie znane w medycynie sposoby, a mianowicie:

• domięśniowe,
• podskórne,
• dotętnicze,
• dożylne,
• dożylne,
• ozonowanie krwi /zabiegi autohemotransfuzji pozaustrojowej/,
• zabiegi autohemoterapii ozonowej /tzw. autoszczepionki ozonowe/,
• ozonowanie płynów do kroplówek i drenaży,
• podawanie gazowej mieszaniny tlenowo-ozonowej do jam ciała, stawów, kaletek maziowych, przetok, ran,
• ozonowanie płynów do natryskiwania i opatrunków ozonowych,
• kąpiele w suchej, gazowej mieszaninie tlenowo-ozonowej /tzw. buty lub rękawy ozonowe/,
• ozonowanie oliwy z oliwek tłoczonej na zimno.

8 metod podawania ozonu wyszczególnionych na początku zaliczamy do technik inwazyjnych , zaś 3 ostatnie do technik nieinwazyjnych.

Zabieg autohemotransfuzji pozaustrojowej polega na pobraniu ok. 200 ml krwi z żyły, naozonowaniu jej i natychmiastowym oddaniu do tej samej żyły. Zabieg wykonuje się z jednego wkłucia i trwa kilka minut. Zaleca się 10 takich zabiegów, najlepiej 2 w tygodniu. Warunek: "dobre" żyły. Autohemotransfuzja ozonowa zmienia reologię krwi i poprawia mikrokrążenie.

Zabieg autohemoterapii ozonowej polega na pobraniu 10-20 ml krwi do strzykawki z ozonem o odpowiednim stężeniu, wymieszaniu jej i podaniu domięśniowym. Zaleca się 10 autoszczepionek 1-2 razy w tygodniu. Zabieg ten pobudza system odpornościowy organizmu.

Zabieg ozonowania kroplówek polega na odpowiednim naozonowaniu np. soli fizjologicznej i podaniu jej w postaci kroplówki. Taka kroplówka ma podobne działanie do autohemotransfuzji ozonowej - czyli natlenia ustrój.

Zabieg kąpiele ozonowe polega na nałożeniu na chorą kończynę szczelnego worka foliowego, wpuszczeniu do niego mieszaniny tlenowo-ozonowej o odpowiednich, zmiennych stężeniach i przebywaniu w nim przez okres ok. 30 min. Zabieg ten stosujemy w leczeniu trudno gojących się ran, owrzodzeniach podudzi, odleżynach, egzemach.

Zabieg podawania ozonu do jam ciała polega na wstrzykiwaniu ozonu o odpowiednio dobranym stężeniu do np. stawów, a także poprzez odbyt do jelit. Zabieg ten poprzez lepsze natlenienie przyspiesza gojenie oraz działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczno.

Ozonowanie oliwy polega na poddaniu oliwy z oliwek tłoczonej na zimno ozonowaniu o odpowiednio dobranych parametrach /ozonowanie 250 ml trwa 4 godziny/, w celu uzyskania doskonałego środka do leczenia trudno gojących się ran . Opatrunki ozonkowe można wykonywać z takiej oliwy przez 2 lata, pod warunkiem przechowywania jej w ciemnej butelce w temperaturze pokojowej.

Wskazania do ozonoterapii:

1. Ozon podawany do krwi, dotkankowo lub do jam ciała jest skuteczny w przypadku:

• Miażdżycy uogólnionej i miażdżycy zarostowej kończyn,
• Choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego,
• Zespołu niedokrwiennego mózgu,
• Polineuropatii,
• Stwardnienia rozsianego,
• Wirusowego zapalenia wątroby, nosicielstwa Hbs, marskości wątroby,
• Zgorzeli gazowej,
• Ropniakach opłucnej,
• Przetok,
• Zakażeń kości,
• Zakażeń wokół endoprotez,
• Powikłaniach zakaźnych stopy cukrzycowej i retinopatii,
• Stanach zapalnych i owrzodzeniach jelita grubego,
• Stanach zapalnych zatok i ucha środkowego,
• Chorób o podłożu alergicznym,
• Chorób o podłożu bakteryjnym, wirusowym i grzybiczym,
• Niektórych chorobach nowotworowych,

2. Zewnętrznie ozon stosowany jest w przypadkach:

• Nie gojących się lub trudno gojących się ran,
• Odleżyn,
• Owrzodzeń z powodu schorzeń naczyń żylnych,
• Grzybic,
• Oparzeń,
• Ropni, czyraków, trądziku i opryszczce,
• Egzemy,
• Stopie cukrzycowej,

Aktualnie ozonoterapię stosuje się w : Niemczech, Włoszech, Francji, Rosji, Czechach, Węgrzech, Rumunii, Bułgarii, Serbii, Izraelu, Japonii, Singapurze, Brazylii, Kubie, Meksyku, Kanadzie oraz w USA.

W Polsce po raz pierwszy ozon w medycynie zastosował chirurg i anestezjolog prof. Zygmunt Antoszewski w 1986 roku.

Badaniami naukowymi, normalizacją leczenia i upowszechnieniem terapii ozonowej wśród lekarzy i pacjentów zajmuje się międzynarodowe stowarzyszenie pod nazwą: Medical Society for Ozone Application in Prevention and Therapy, a w naszym kraju Polskie Towarzystwo Ozonoterapii, które przeprowadziło kilka ogólnopolskich kongresów.